WYŚCIGOWY RODOWÓD JAGUARA

SUKCESY NA TORACH

Na przestrzeni lat Jaguar zbudował najszybsze i najbardziej rozpoznawalne sportowe samochody świata. Od zawsze ich potencjał ujawniał się zarówno na torach, jak i w trasie.

XK120 wywoływał furorę w surowej, powojennej Wielkiej Brytanii. W tamtych czasach był on najszybszym produkowanym samochodem świata, a jego niezawodność w sposób naturalny uczyniła go sportowym autem. Samochód zaliczył trzy zwycięstwa Alpine Cup oraz dwa w RAC Rally, a XK120 zakończyły Tourist Trophy w 1950 roku na pierwszym, drugim i trzecim miejscu.

  • KIEROWCY CZYSTEJ KRWI

    William Lyons bardzo szybko docenił rozgłos, jaki wywołał wokół siebie wyścigowy Jaguar. Po wstępnych wizytach w Le Mans w 1950 roku, zgodził się na prace rozwojowe, których efektem był C-Type, zbudowany na silniku XK120.

    Trzy C-Type zostały ukończone specjalnie na wyścig Le Mans w 1951 roku i zwyciężyły prowadzone przez Petera Walkera oraz Petera Whitehead.

    Dwa lata później, C-Type ukończył wyścig jako pierwszy, drugi i czwarty w Le Mans, po części dzięki rewolucyjnym hamulcom tarczowym, opracowanym we współpracy z Dunlop. Te pomogły kierowcom Jaguara zaoszczędzić kilometrów ze względu na możliwość znacznie późniejszego hamowania niż ich rywale.

  • William Lyons looks on as Norman Dewis takes the Minister of Transport for a spin in the first D-Type, in 1954

    DOBRA PASSA NIE MIJA

    Następca C-Type – D-Type, również czerpał z nowinek technologicznych, które stały się standardem w następnych dziesięcioleciach. Korzystał z samonośnej konstrukcji, wyposażony był w mocną monokokową kokpit kierowcy, z głównych mechanicznych elementów na ramie przestrzennej z przodu i z tyłu.

    Projekt D-Type był do tego stopnia aerodynamicznie wydajny, że jego maksymalna prędkość wzrosła do 170mph a w czasie testów do wyścigu Le Mans w 1954 pobił zeszłoroczny rekord o 5 sekund. Dopiero w następnym roku D-Type ogłosił zwycięstwo w Le Mans. Następne zwycięstwo przyszło w 1957, kiedy D-Type ukończył wyścig na mecie jako pierwszy, drugi, trzeci, czwarty i szósty.

  • ERA NOWOŻYTNA

    Jaguar sam wycofał się ze sportów motorowych w 1955 roku, ale nadal zapewniał samochody klientom biorącym udział w wyścigach. Pierwszymi które osiągnęły sukces po E-Type, była seria trzech E-Type, wyposażonych w konkurencyjną wersję silnika V12. To właśnie ten model, który pozwolił Bobowi Tullius na wzięcie udziału w Sports Car Championship of America w 1975 roku. Tullius wygrał również Trans-Am w 1977 i 1978, prowadząc XJ-S. Podobny samochód, przygotowany przez TWR Racing i prowadzony przez Toma Walkinshaw, zdobył w 1984 roku Mistrzostwa Europy samochodów.

    Trzy lata później Jaguar i TWR okazały się być bezkonkurencyjnym połączeniem w Mistrzostwach Świata Sportowych Samochodów, wygrywając osiem z dziesięciu wyścigów w XJR-8 . Samochód ten ewoluował w XJR-9 z 7.0-litrowym silnikiem, który przyniósł Jaguarowi zwycięstwo w Le Mans w 1988, pierwsze od 1957 roku.

    Ostatnie zwycięstwo Jaguara przyszło w 1990 roku, kiedy XJR-12 zakończyły wyścig na pierwszym i drugim miejscu. Niedawno marzenie o sławie na legendarnym francuskim torze zostało przekazane do zespołu Jaguara, który ściga się w American Le Mans zmodyfikowanym XKR.

X ZAMKNIJ